HAKİKATİ OKUYANLARIN YORUMLARI – 2 ARALIK 2009
“ok.” dediğim öğretiler… Bayıldım bu söze…:)
size teşekkür etmem gerek tanrının doğum günü ve levh-i mahfuz kitapları için. bu ıkı kıtap bana büyüklerimden,çevremden akratılan tüm aklıma mantıgıma sıgmadıkları halde “ok.” dedıgım ögretılerı yıktı yerle bir ettı. an oldu ben dedıgım benı sorguladım, an oldu ısyan ettım,an oldu abi budur işte ya dedım
diğer milletlere bakış açımı, devletımin yönetım şekline bakış açımı,islama bakış açımı değiştirdi (bunlar sadece ufak bı kısmı). ama en önemlisi tanrı ya karşı oldu .
şimdi geçmişe dönüp baktıgımda ne salakça bi tarzmış benım ki dıyorum.
bana kelımelerle ıfade edemeyecegım kadar çok şey ögrettınız. teşekkür ederım çok teşekkür ederım.
not: insan sıtenın içinde bır yere( kocaman bır yere )maıllerınızı şu adrese atın dıye yazar ki. adres sıkıntısı yaşamayalım.
http://www.tanrinindogumgunu.com/
mektup@dogumgunu-kitapcisi.com
………..
Okuyucu…
Sevgili Dostlarım…
Bir okuyucu olarak kitapla ilgili görüşlerim ve okumam şudur;
her iki kitabı da okudum…
Okuduğunuz kitap için, okumayanlar için ise derimki; Bu iki kitap aslında Tek kitaptır,
bir talep ve ihtiyaca yöneliktir,
Bu talep asırlara gebe olup,
İçlerindeki Ruhun sesine ve rengine aç ve susuz kalmış; tüm insanlıktır,
çıkış noktası sıçrama parendesi Türkiye’dir, okuyucu kitlesi herkestir,
Bu ihtiyaç tüm insanlığın dile ve söze gelmiş özüdür,
Yalnız islam alemine değil diğer tüm insan kardeşlerinize indirilmiştir,yazdırılmıştır,
Hakkın sözü olup; Rabbin tercümesidir, yorumudur,
Rabbin tercümesi olduğundan, kendi özünüzde yoğurmak ve hazmetmek ise sizlere düşer,
Bu hazmetme her ruh varlığının kendi tekamül derecesi ve ihtiyacı ile doğru orantılı olacaktır.
kuran lafzı asırlar boyu hiç bir zaman böyle dile gelmedi, (çünkü apaçık)
gelmeyecekte, son söz ve son nokta yani mim.
bu kitapla apaçık ortaya konulmuştur.
kitap özlere ve nefislere ve diğer boyut varlıklarına yönelik dile gelmiş olup, kaleme alınarak, satır satır kitaba döküldü;
Özün sesi olup, Kurtarıcı ipinizdir…
,,, Allah’ın gönderdiği ipe sıkı sıkı sarılın deriz,
Yüce ve Hak Rahman olan Allah’ın eli ve gözü olan Rabb’niz tarafından yazdırılmıştır,
Hakk olan Rabb arza sevgili Hz.İsa ile indi,
Aydınlanmanın öğretmeni Hz.İsa ve aydınlanmanın öğretmeni olan Hz. Muhammed
Bu kitapta bir araya iki kod olarak geldi, (Rabb)
Her ikisi de Yaratıcı olan Allah’a simge olan bu iki değerli “usta” aydınlanmanın öğretmenleridir,
Kitab…Rahman ve Rahim kodunda olup, insan daki tek olan Rabb’e işaret eder,
Kitap aslında şunu der; Rabb yani öğretmeniniz içinizde,
Arada aracı yok en yakın Rabb içinizde, “d/ona” “doğrudan ona” ulaşınız bu gerçeğe işaret eder,
Dona ne bir bayan ismidir, ne de bir yabancı isimdir,
öz ve öz Türkçedir, kopya değildir,
Öğretmeniniz içinizdedir, Dış öğretmen içinize işaret etmek için geldi,
öğrenci ve öğretmen aynı sınıftadır, bizbizeyiz yani,
Bakalım Rabb’niz size içinizde ne diyecek, sesini unuttuğunuz Rabbiniz size bir kitap ile seslendi, sesini duymadınız, yüzyıllardır sesini duymadığınız özünüz
sizinle son çare bir kitap yazdırarak konuşuyor, çokça mı şaşırdık,
Emeklerinden dolayı buRAK kardeşinize Yüce ve Hak Rahman olan Allah’ın
huzurunda teşekkür ediyoruz,
o görevini yerine getirdi,
şimdi sıra sizlerde,
Kendiniz için, kitabtaki bilgileri içselleştirerek özümsemeniz önerilir,
Kitabın yazdırılma öncesi ve sonrası mucizeler ile doludur,
Kitabın kendisi bir mucizedir, sizlere müjde olup; Bir hediyedir,
Kurdale o yüzdendir,
Kendi doğum gününüzü yaşamanız için müjde ve hediyedir,
açın kapağını ve okuyun,
okuduğunuzda kendinizi okuyun,
kendi doğum gününüzü kutlayın,
ancak doğum günleri tek başına değil hep birlikte kutlanır,
Bir cümle bir kelime doğmak isteyene ebedir,
doğum günü gelmiş olana her şey bahane olur,
bir kelime bir cümle, onu bir anda onu doğuruverir,
Bu bakışı yakalamanızı dilerken,
Yakın zaman ne getirir,
onu da hep birlikte göreceğiz,
önümüzdeki dönemde inançlarda, dinlerde ve insanlarda
önemli ve büyük değişimler, bizleri bekliyor
mistik/Ruhani devrim kapıyı çok şiddetli çalıyor,
………..
Komşulara da Levh-i Mahfuz…:)
Çok sıkıntı yaşadığım ve sürekli durduk yere ağladığım bir dönemdeyim ve az evvel Levh-i Mahfuz’dan rastgele bir sayfa açtım. ‘İnsan gülerken değişmez. İnsan ancak ‘ağladığında’ değişir’ ile karşılaştım sayfada. Çok istediğim Büyük değişim için hazırlık aşamasındayım anlayabildiğim. Söylemek istediğim çok şey var aslında fakat anlatamıyorum şu an. Biraz da nasıl anlatacağımı bilmiyorum sanırım. Zaten TDG’ yi ilk okuduktan sonra, teşekkür etmek için bir şeyler yazmalıyım, diye düşündüğümden beri 1 buçuk yıl kadar oldu, şimdilik böyle bir girizgâh yapmış olayım hiç değilse=) Tek söylemek istediğim şu an, algılayabildiğim kadarına şahit olduğum için bile kendimi çok şanslı hissediyorum ve sana hepimiz gibi çok teşekkür ediyorum.
PS: Yine kitaptan bir sayfa açmıştım dün ve saçlarım çok fazla döküldüğü için harıl harıl iyi bir dermatolog arayışı içindeydim bu aralar. Sayfada gözüme çarpan ilk şey ‘Sur-a hücrenin saça ‘ÇIK’ emridir’ oldu. Mesaj alındı tabi=) Evde kimsenin olmadığı bir an bekliyorum şimdi doya doya bağırabilmek için =)
………..
5…
Selam buRAK ve tüm dostlar..
Ve evet LEVH-İ MAHFUZ bir kere okununca öyle anladım deyip bırakılacak kitap değil,bir daha,birdaha her defasında düşüncede devrimler yaratıyor.Ben biraz değil çok tezcanlı biriyim ve bu sabırsızlığım benim en zayıf noktam.
buRAK kitabı nerdeyse 10 ayda tamamladı ,bizlere iletinceye kadar onca uğraş,onca emek,
ve dahi yazım aşamasında yaşadığı onca heyecan ve yorgunluk.
Ben ne yapıyorum kitabı alıp heyecanla bir kere okuyup ukalaca yorumlara başlıyorum,
buRAKcan senden göstermiş olduğum sabırsızlıktan dolayı özür diliyor ve LEVH-İ MAHFUZ’u
enaz 5 defa okumadan düşüncelerimi yazmayacağıma söz veriyorum.
Mutlu ve sağlıkla kalın.Sevgim ve saygım sizinle
……..
Muhteşem bir dua…
Birşeyler yazmak istiyorum ama toparlayamıyorum.Ben gerçekten seni çok merak ediyorum.Bu kadar bilgi insanı ne hale getirir bunu bilmek istiyorum.Kendimi henüz bu kadar bilgiyi içselleştirmiş bulmadığımdan soruyorum.Tanrının doğum günü bu sene elime ulaştı.Nasıl olmuşta bunca zaman duymamışım görmemişim.Kaldı ki ilgi alanıma giren konular.Ama kitapları okuduktan sonra bunun tesadüf olmadığını bana ulaşma şeklini de gözönüne alarak zamanının o zaman olduğunu biliyorum artık.Kitapları hem tavsiye ediyorum hem edemiyorum.Ediyorum içimdeki coşkuyu ve hafifliği herkesin yaşamasını istediğimden.Edemiyorum çünkü anlamayan,idrak edemeyenlerin veya alışageldiklerini aşamayanların negatif enerjilerini yaymalarını istemediğimden.Yaşadığım müddetçe kendimde farkettiğim olaylara alışılagelmiş tepkiler vermememin,anormallik değil düşünmek ve ikna olmak/olmamak açıklaması ile anlam bulması yüreğimi ferahlatıyor.Yaşam deneyimlerim,bugüne kadar el yordamı ve deneme yanılma yolu ile edindiğim bilgilerime ilave yalnız olmadığım gerçeği bana güç veriyor.BİZ büyük bir aileyiz.
Kitap okuma sürecinde yaşadığım bir şeyi paylaşmak istiyorum.Okuyorum,anlıyorum, anlayamıyorum,karışıyorum.Dua etmek istiyorum,ne diyeceğimi bilemiyorum.Birkaç gün sürekli böyle düşünerek gezdim.Ve bir gün evde dolaşırken birden ağzımdan şu sözler dökülüverdi.
Tanrım bana okuduklarımı anlama,anladıklarımı idrak etme,
idrak ettiklerimi de uygulama gücü ver.
Belki basit bir şey ama benim için çok anlamlıydı….
Sevgili buRAK kendine çok iyi bak,sen bize lazımsın.Yüreğin,beynin her daim açık ve berrak olsun.Biliyorum ki sen özel birisin.Sevgi ve saygıyla selamlıyorum seni……
buRAK ın notu:
Levh-i Mahfuz’un nasıl bir frekansla temas sağladığının çok güzel bir örneği de, ağızdan dökülen bu muhteşem dua cümlesi. Tanrısal öz güzel söylemiş gerçekten de:
Tanrım bana okuduklarımı anlama, anladıklarımı idrak etme,
idrak ettiklerimi de uygulama gücü ver.
…….
Levh-i Mahfuz devrim…
Levh-i Mahfuz’u bugün bitirdim. Yoğunluğu ve derinliği çok fazlaydı. Sen her açılımın sonunda “inanamıyorum” diye bağırıyordun, ben de hala şaşkınlık içindeyim, boşluktayım. Bu kadar bilgiyle yüklendim, ama hayat yine dışarıda eskisi gibi devam ediyor… Bu da ayrıca çok şaşırtıcı ve inanılmaz. 2007 yılının Ocak ayında bir kıyamet yaşamıştım. Kendimim adadığım “şey” birden bire çöktü, kendimi yanlız ve boşlukta hissettim. Etrafımdaki enerjiler değişti. O günlerdeki hislerim bunlardı. Sonra Tanrının Doğum Gününü okudum. Daha önce de görmüştüm ama bizim bilgilerimizin bu kitapta yazılanlardan daha üstün olduğunu düşündüğümden okumayı tercih etmemiştim. Okuduğumda çok yakın ve tanıdık geldi her şey. Daha önceki bildiklerimle örtüşen pek çok bilgi vardı içinde. Ama fazladan bir şey; özgür iradenin değerinin “sözde” değil “öz”de teslim edildiği bir anlayış… Tanrının sonsuz merhametini hissediş… Bilge ve hayatın tam ortasında olan bir Tanrıyla tanışma… Kendi yolumu kendimden başkasına emanet etmemeye kesin bir karar veriş… Levh-i Mahfuz’un da yarısını gözyaşları içinde okudum. İkinci yarısını ise şaşkınlıkla ve şükürle. Bu kitap gerçek bir devrim. Herkesin içine dahil olabileceği ve süreçte yer alabileceği bir devrim. Birlikte yaratmanın gücünü göreceğiz inşallah. İçindeki/içimizdeki Tanrıya şükürler olsun. Bizlere bu günleri görmeyi nasip etti. Hep kötülüklerin gözümüze sokulduğu günlerde, yaşadığımız dönemin güzelliklerini görebilmeyi nasip etti, kötülüklerden çıkan iyilikleri görebildik. Gönlüne, gücüne, yüreğine sağlık. Sevgiler…
http://www.tanrinindogumgunu.com/
mektup@dogumgunu-kitapcisi.com
